باز این چه شور است...

         السلام علیک یا اباعبدالله

تردید

از دریچه
با دل ِ خسته، لب ِ بسته، نگاه ِ سرد
می‌کنم از چشم ِ خواب‌آلوده‌ی خود
                                             صبح‌دم
                                                      بیرون
                                                             نگاهی:
در مه آلوده هوای خیس ِ غم‌آور
پاره‌پاره رشته‌های نقره در تسبیح ِ گوهر...
در اجاق ِ باد، آن افسرده‌دل آذر
کاندک‌اندک برگ‌های بیشه‌های سبز را بی‌شعله می‌سوزد...
من در این‌جا مانده‌ام خاموش
                                     بر جا ایستاده
                                                       سرد
 □
جاده خالی
زیر ِ باران!

احمد شاملو  1328